سخنرانی رئیس جمهور در مراسم 22 بهمن از شبکه های خبری به صورت مستقیم پخش می شود . رئیس جمهور مثل همیشه و البته مثل روسای جمهور پیش از خود ، در باره مسائل مختلفی از شیر مرغ گرفته تا جان آدمیزاد در حال حرف زدن است . این البته سنتی است که عمری نزدیک به سه دهه دارد و از رهبران و مسئولین ج.ا.ا چندان عجیب نیست . اما بخشی از سخنان آقای احمدی نژاد که توجه مرا جلب کرد این بود که حضرتش ، بیش از نیم ساعت در باره مقولاتی همچون : دینداری ، انسان کامل ، خلیفه اللهی انسان ، رستگاری ، یگانه پرستی و ... صحبت کرد . مسائلی که گفتگو در باره آنها کار دین پژوهان ، روشنفکران و علمای دینی و یا علاقمندان به این گونه مسائل است نه وظیفه رئیس جمهور .
نا خود آگاه ذهن من به این موضوع معطوف شد که چرا ما فردی را به عنوان رئیس جمهور انتخاب کرده و بالاترین سمت اجرایی را به ایشان تفویض می کنیم ؟ از او چه انتظاری داریم ؟ و می خواهیم که او برایمان چه کند که در صورت عدم انتخاب وی آن کار و نتیجه اش برایمان حاصل نمی شد ؟ طبیعی است که ما از وی انتظار داریم امور اجرایی کشور را اداره کند . اقتصاد را سر و سامان دهد و سیاست داخلی و خارجی را اداره نماید . شرایط را برای فعالیت آزادانه احزاب ، نهادهای مردم ساخته ( غیر دولتی ) ، سندیکاها ، اپوزیسیون ، رسانه ها و مطبوعات و خلاصه آن چه را که برای حیات اجتماعی شهروندان ضرورت دارد و ما تحت عنوان جامعه مدنی از آن نام می بریم فراهم نماید . بنابراین انتخاب رئیس جمهور نشان می دهد که شهروندان ، واعظ و موعضه گر و خطیب دینی و معلم علوم اخلاقی نمی خواهند وگر نه همه سر و پا برهنه به درگاه یکی از همین آیت الله ها شتافته و از وی می خواستند تا رئیس جمهور شود . چرا که آنها بهتر از هر کسی می توانند از اخلاقیات و دین و فلسفه و ... سخن بگویند . یا مثلا در بین کاندیداهای ریلاست جمهوری به روحانیون رأی بهند که طبیعتا تسلطشان بر مسائل دینی ( منظور اسلام فقهی است ) بیشتر از غیر روحانیون است .
ما از رئیس جمهور انتظار گرفتن ژست های پیامبرگونه را نداریم . انتظار نداریم وی ما و دیگران را به وحدانیت دعوت کند . انتظار نداریم که از اخلاق برای ما صحبت کند . انتظار نداریم که برای سران کشورهای مختلف نامه نوشته و آنها را به دین دعوت کند . این کار ها وظیفه او نیست . وظایف او در قانون اساسی و دیگر قوانین موضوعه آمده است . وی اگر به همین قوانین ملزم باشد و وظایف قانونی خود را به نحو احسن انجام دهد ما سپاسگزار او خواهیم بود . مجلس بحث و فحث اخلاقی را ایشان به اهلش واگذار نمایند . اگر هم ایشان به تدریس اخلاق علاقمند هستند لطفا در منصبی غیر از ریاست جمهوری مثل حوزه علمیه و یا دانشگاه به این علاقه خود بپردازند .
این امر مختص رئیس جمهور اصولگرا و دوم خردادی و اصلاح طلب و چپ و راست ندارد . هر کس می خواهد در منصبی اجرایی ، تدریس اعلم اخلاق نماید باید بداند که سوراخ دعا را گم کرده است . والسلام .
