انفجاری مهیب و کم سابقه در شیراز و در حسینیه « رهپویان وصال » که از قرار معلوم یکی از مهم ترین مراکز ترویج اندیشه دینی و آن هم از نوع بنیادگرایانه اش بوده است و به کشته شدن دوازده تن و زخمی شدن بیش از دویست نفر منجر شده است گمانه زنی های متعددی را به همراه داشته است . از سویی بسیاری از رسانه ها و برخی از افراد و از جمله حجت الاسلام انجوی نژاد ، سخنران ثابت این مرکز دینی معتقد است که این حادثه بی تردید بمب گذاری و حادثه ای تروریستی بوده است و از سوی دیگر مقام های امنیتی از اظهار نظر صریح در خصوص آن خودداری کرده و علت آن را انفجار مهمات به جا مانده از نمایشگاه دفاع مقدس و شهدا می دانند .
صرف نظر از رفتار صدا و سیمای ج.ا.ایران که بی تفاوت از کنار این حادثه گذشته است و علی رغم اینکه در موارد مشابه نسبت به پوشش خبری و تصویری این گونه اتفاقات که در اقصی نقاط دنیا صورت می گیرد اقدام می کند در این مورد خاص سیاست سکوت و بی تفاوتی را برگزیده است ، بسیاری از رسانه های خبری دنیا به صورت گسترده آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده اند .
به نظر می رسد در خصوص این حادثه موارد زیر قابل تأمل باشد :
الف) این حادثه در آستانه سفر قریب الوقوع آیت الله خامنه ای رهبر سیاسی و مذهبی ایران به استان فارس صورت می گیرد . می توان نتیجه گرفت که عاملین این رویداد با رویکردی سیاسی و با هدف تأثیرگزاری بر سفر ایشان و به نوعی تهدید مقامات ج.ا.ایران به این عمل اقدام نموده باشند . .
ب) با توجه به اینکه عمده فعالیت های این مرکز دینی در خصوص مخالفت با بهاییت و وهابیت و نفی سایر فرقه های به زعم خود « ضاله » بوده است این احتمال وجود دارد که وابستگان این گونه گرایش ها در اقدامی انتقام جویانه حادثه مذکور را پدید آورده باشند .
ج)عدم تصدیق تروریستی بودن این حادثه از سوی مقامات ج.ا.ایران می تواند در نتیجه ترس آنان از متهم شدن به عدم کفایت در تأمین امنیت کشور باشد . بدیهی است تأیید تروریستی بودن این حادثه ، به صورت ضمنی نشان دهنده نفوذ مخالفان در مرکزی ترین نقاط کشور و حتی در مکان هایی است که کمتر احتمال وجود مخالفان می رود و این موضوع اقتدار و توانایی نیروهای امنیتی را با چالش مواجه می کند .
د) در صورت صحت این ادعا که این انفجار ناشی از مهمات به جا مانده از نمایشگاه دفاع مقدس باشد ، مقامات امنیتی و نیز مقامات اجرایی شهر شیراز باید به این سوال و سایر سوالات اساسی پاسخ دهند که چگونه به نمایشگاهی اجازه فعالیت می دهند که در آن هر لحظه خطر وقوع انفجاراتی با این حجم و گستردگی وجود دارد . به راستی چه تضمینی وجود دارد که در سایر نمایشگاه های کوچک و بزرگی از این دست که در سراسر کشور توسط سپاه و بسیج برگزار می شود شاهد رخ دادن اتفاقاتی مشابه نباشیم ؟
